حرکت و پویایی امری است که هیچگاه نبایستی فراموش شود و متاسفانه انسان نه تنها فراموش می کند بلکه سکون مطلق را انتخاب می کند و برای یک بازه زمانی بسیار طولانی در حالت سکون می ماند.
انسان برداری است که دارای سه مشخصه اندازه راستا و جهت می باشد،برداری که ابتدایش مشخص هست اما انتهایش مشخص نیست و تا بی نهایت می تواند ادامه یابد.این شناخت من با عینک مهندسی هست.
در جایی پرسشی را دیدم که در نگاه اول بر آشفتم اما نکته ریز جالبی داشت.پرسیده شده بود که آیا زندگی یک قدم زدن اتفاقی است ؟
چون گفته شده بود اتفاقی بسیار بسیار ناراحت شدم ! چرا که هیچ کاری بی هدف و اتفاقی نیست بلکه سیستماتیک و از قبل پیش بینی شده است.اما نکته قابل توجه این سوال قدم زدن هست چرا که سوال کننده به حرکت اعتراف کرده است !
تمام ذرات در حرکت هستند هیچ ذره ایی در آفرینش در سکون نیست تمام ذرات دینامیک هستند و هیچ ایستایی و سکون دیده نمی شود.
آموزه های دینی نیز بر همین امر تاکید دارند.دین،مذهب نشان از راه و حرکت در یک صراط دارد..
یکی از چهره های ماندگار ایران در توصیه اش به اساتید،دانشجویان،دانش آموزان و مردم تنها به یک جمله بسنده کرد :
باید حرکت کرد !
ما هم که در سیستم آفرینش سیستماتیک هستیم بایستی در حرکت باشیم.
برخیز تا حرکت کنیم !
پ.ن : حسین دستت را بده تا برخیزیم و قدم در راه حقیقت گذاریم،حقیقت را قربانی مصلحت نکنیم و حسینی باشیم !
